GÖZLERİN MAVİLERİN EN KOYUSU ANNE

GÖZLERİN MAVİLERİN EN KOYUSU ANNE - Sen benim kurumayan köküm, Bense senin dalınım anne. Sensizliğe nasıl dayanırım,bilemem Yokluğun kırar dallarımı, Özlemin gün be gün kurutur anne. Ellerinin okşadığı yumuşacık saçlarım, Yer yer beyaza büründü, Bir de kırçıl kırçıl döküldü, Bahar,yaz derken göründü sonbahar anne. Her yıl anneler gününde gözlerim seni arıyor, Gün boyu seni düşünüyorum anne, Seni anıyor, seni özlüyorum. Gözlerimden düşen her damlada, Yaşarken tadamadığım, O sımsıcak sevgin geçiyor içimden anne. - Osman Öztürk - http://sonsoz.com.tr/gozlerin-mavilerin-en-koyusu-anne/ - http://sonsoz.com.tr